พื้นฐานภาษาเขมร พยัญชนะภาษาเขมร บทที่1

พยัญชนะและสระในภาษาเขมร

*ท่านที่สนใจศึกษาภาษาเขมร สามารถเข้ามาพูดคุย หรือมีคำถามเกี่ยวกับภาษาเขมร ท่านสามารถกดลิงค์ เพื่อเข้ากลุ่มเทเลแกรมภาษาเขมร เข้ากลุ่มตอนนี้

ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับภาษาเขมร
ภาษาเขมรเป็นภาษาสำหรับการสื่อสารในกลุ่มชาติพันธุ์เขมร นักภาษาศาสตร์ได้จัดภาษาไว้ในตระกูล ออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร รูบแบบตัวอักษรที่ใช้ในปัจจุบันมี อยู่ 2 แบบคือ อักษรกลม ภาษาเขมรเรียกว่า (อะซอมูล) หรือเรียกอีกชื่อว่าอักษรแกะสลัก ภาษาเขมรเรียกว่า (อะซอฉลัก) มีลักษณะกลม ตัวกว้าง ส่วนมากใช้สำหรับเขียนหนังสือธรรมะ และเขียนหัวข้อเรื่อง

ตัวอย่างพยัญชนะตัวอักษรกลมมีดังนี้

อักษรหวัด ภาษาเขมรเรียกว่า (อะซอวัด) เพราะเป็นตัวอักษรที่ใช้เขียนโดยไม่ต้องบรรจงเท่าใดนักมีลักษณะเอน เรียว เป็นที่นิยมใช้โดยทั่วไปในปัจจุบัน ส่วนใหญ่ใช้ในการพิมพ์และการเขียนเนื้อเรื่อง ในสมัยก่อนจะเขียนเป็นตัวเอียง โดยไม่ต้องบรรจง

ตัวอย่างพยัญชนะอักษรหวัด

ต่อมาในปัจจุบันก็มีการพัฒนาตัวอักษรเพื่อใช้สำหรับพิมพ์หนังสือเอกสารภาษาเขมร จึงปรับตัวอักษรให้ตั้งตรงซึ่งเรียกว่า (อะซอโฌร์) หมายถึงอักษรยืน

ตัวอย่างพยัญชนะอักษรยืน

นอกจากนี้พยัญชนะภาษาเขมรยังแบ่งเป็นหมวดหมู่ ซึ่งเรียกว่าพยัญชนะวรรค และ พยัญชนะอวรรค หรือเศษวรรค ซึ่งพยัญชนะวรรค มีอยู่ 8 วรรค ๆ ละ 5 ตัว และ เศษวรรคมี 8 ตัวอักษร พร้อมนี้ได้แบ่งขั้วเสียง ของพยัญชนะออกเป็น 2 พวก ได้แก่
1.พยัญชนะออกเสียง โอ เรียกว่าพยัญชนะพวก โอ หรือเรียกว่า พยัญชนะโฆษะ
2.พยัญชนะออกเสียง ออ เรียกว่าพยัญชนะพวก ออ หรือเรียกว่า พยัญชนะอโฆษะ

วิธีการเขียนพยัญชนะภาษาเขมร